این گیتاریست جوان در شهر alcaiceria نمایشی بی نظیر از نوازندگی خود را به اجرا گذاشت که نه تنها با تکنیک اعجاب انگیزش همه را مات و مبهوت کرده بود، بلکه نشان داد که می توان هر احساسی را با گیتار به مخاطب منتقل کرد. زمانی که به موسیقی کورتس گوش می دهیم متوجه خواهیم شد که موسیقی او تحت تاثیر فراوانی از پاکو دلوسیا قرار گرفته است و در همین راه از تکنیک بی نظیرش بهره مند است و شاید بهترین توصیفی را که می توان در مورد تکنیک وی کرد این است که امکان ندارد وی قادر به نواختن چیزی نباشد.

رافائل کورتس در بیست و یکم سال 1971 متولد شد. پدر بزرگ او اکتاویو کورتس (Octavio Cortes) گیتاریستی معروفی در محل زندگی شان محسوب می شد. زمانی که او فقط چهار سال داشت، شروع به همنوازی با پدربزرگش کرد. در سن نه سالگی شروع به نواختن برای رقاص ها و ترانه سرایان کرد، که باعث شد تا به یک گیتاریست فلامنکو تبدیل شود. زمانی که چهارده سال داشت، مدرس گیتارش (El Macareno) اضحار می کرد که همه ی مباحثی را که قصد تعلیم آن ها را به وی داشت، قبلا فراگرفته است و توانسته است به سطح بالایی از تکنیک در نوازندگی برسد.

کورتس با بسیاری از نوازندگان معروف فلامنکو به همنوازی و همکاری پرداخته است که از بین آن ها می توان به نام هایی همچون: including Carles Benavent, El Cigala, El Piraña, Javier Baron, Concha Vargas, Carmen Ledesma, Jonathan Darlington, Jose de Lucia, Domingo Patricio, Maria Serrano, Tommy Emmanuel, Juan Cortes و …اشاره کرد.

او در سال 1999 اولین آلبوم خود را ضبط کرد و شروع به تشکیل تورهایی در نقاط مختلف به همراه گروه خود کرد. آوازه ی نوازندگی بی نظیر او نه تنها در اسپانیا بلکه در کشورهای دیگری مانند :

آلمان، هلند، سوییس، اطریش، بلژیک و لهستان پیچیده بود. آلبوم دوم او با همکاری Gitanos Del Agua موفقیت دیگری را برای وی چه در بین منتقدین و چه در بین عامه مردم به همراه داشت. را فائل کورتس با وجود اینکه گیتاریست جوانی است، اما باید او را یکی از بهترین گیتاریست های حال حاضر دنیا به حساب آورد. در موسیقی او احساسات و سرشت یک انسان واقعی موج می زند.

موسیقی او با شاخصه های موسیقی جز و فلامنکوی خالص غنی شده است، که حاصل آن موسیقی جذاب و پراحساسی است که جامعه ی مدرن امروز می تواند به راحتی بدون برگشتن به طرف موسیقی سنتی فلامنکو با آن ارتباط برقرار کند.