با توجه به وضعیت کنونی بر کسی‌ پوشیده نیست که گیتار کلاسیک در ایران در مرحلهٔ آزمون و خطا قرار داشته و راهی‌ طولانی برای رسیدن به سطوح بین المللی پیش رو دارد. مسلما بدوراز انصاف خواهد بود اگر بخواهیم با استناد به این شرایط چشمان خود را بر روی حقایق بسته و واژگان و عناوین بین المللی  را به بازی‌ بگیریم.به قول دوستی که میگفت اگر یک ایرانی‌ در خارج از کشور از رودخانه ماهی‌ بگیرد در مطبوعات کشور خودش  به بزرگترین ماهی‌ فروش دنیا تبدیل خواهد شد و اگر فردی ستاره ای را از بالای پشتبام خانه اش رصد کند ایرانیان به او عنوان انیشتن را اهدا خواهند نمود و اگر شاعری فارسی‌ زبان در خارج از کشور دو بیت شعر به زبان خارجی‌ بسراید برخی‌ از مطبوعات در داخل ایران او را برندهٔ جایزهٔ نوبل د رشتهٔ ادبیات یا جایزهای معادل آن معرفی خواهند نمود !! در رشتهٔ موسیقی خصوصا گیتار کلاسیک هم که وضعیت کاملا مشخص است .با توجه به اینکه اکثرقریب به اتفاق مردم خصوصا خبرنگاران اطلاعات ناچیز و ناقص و بعضا اشتباهی‌ در مورد بسیاری از جوایز موسیقی دارند به راحتی‌ و با کمی‌ زیرکی می‌توان جایگاه برخی‌ از نوازندگان را بسیار بزرگ تر از آن چیزی که در واقعیت است  جلوه داد.اما ظاهرا این دردی است که جامعه گیتار ایران از ابتدا به آن مبتلا بوده و است و اینطور که به نظر می‌رسد علاجی هم ندارد و به این زودی ها هم نخواهد داشت ! ما ایرانیان به بزرگنمایی و به بازی‌ گرفتن عناوین عادت کرده ایم تا جایی‌ که چشم خود را بر روی صد‌ها و شاید هزاران نوازندهٔ اروپأی که  کارنامهٔ هنری آنها با ده ها جایزه و عنوان بین المللی اشباع شده است بسته ایم و برخی‌ از نوازندگان کشور خودمان را تنها به واسطهٔ کسب چند جایزه درمسابقاتی که حتی کسی‌ نام آنها را تا به حال نشنیده جزو ستارگان گیتار کلاسیک جهان میپنداریم و به واسطهٔ حمایت و تبلیغات برخی‌ از مجلات یا سایت‌های اینترنتی به این عوام فریبی دامن می‌زنیم.متاسفانه اکثر نوازندگان داخل کشور حتی با نام مسابقات معتبر گیتار کلاسیک  آشنا نیستند چه برسد به 

میزان کیفیت و اعتبار هر یک از آنها ! شاید ذکر این نکته برای بسیاری از نوازندگان جالب باشد که در دنیای گیتار کلاسیک بیش از 40 مسابقهٔ بین المللی گیتار وجود دارد که هر کدام از آنها دارای کیفیتی متفاوت از یکدیگر بوده طوری که بسیاری از آنها از لحاظ اعتبار قابل قیاس با یکدیگر نیستند.حال سوال اینجاست که آیا هر نوازندای با کسب رتبه در یکی‌ از این مسابقات میتواند خود را نوازنده ای با استاندارد بین المللی معرفی‌ کند ؟ واگر واقعا جواب مثبت است اعتبار بین المللی او در چه اندازه ای است ؟ آیا نوازنده ای را که به طور مثال در مسابقهٔ بنیکاسیم ( معتبرترین مسابقهٔ گیتار کلاسیک در اسپانیا ) حائز رتبهٔ نخست شده را می‌توان با نوازنده ای که در مسابقهٔ بین المللی کشور تایلند حائز رتبهٔ نخست شده در یک سطح و ارزش معرفی‌ نمود و آیا می‌توان به هر دوی آنها لقب نوازندهٔ بین المللی داد و به یک دید به آنها نگریست ؟ ذکر این نکته خالی‌ از لطف نیست که امروزه نسبت به دو دههٔ گذشته رقابت بسیار جدی تر و  فشرده تر شده تا جایی‌ که بسیاری از نوازندگان پس از کسب رتبه در چند مسابقه تنها مدتی‌ نامشان بر روی زبان‌ها می افتد و اندکی‌ بعد محو میشوند و دیگر خبری از آنها نمیشنویم ! متاسفانه در ایران ذهنیت اکثریت قریب به اتفاق مردم به گونه ای است که تصور میکنند هر نوازنده ای که در خارج از کشور جایزه ای را با عنوان بین المللی از آن خود نموده جزو مطرح ترین ستارگان گیتار جهان است غافل از اینکه صد‌ها نوازندهٔ دیگر در خارج از کشور وجود دارند که کارنامهٔ هنری آنها از جوایز بین المللی اشباع شده اما در میان سیل عظیمی‌ از نوازندگان سالی‌ یک یا دوبار اسمشان شنیده میشود !! آنطورکه به نظر میاید رسیدن به شهرت در هیچ کشور دنیا به اندازهٔ ایران آسان نمی باشد چرا که در کشور ما اکثریت مردم در مرحله ای هستند که با موسیقی کلاسیک تنها آشنایی مقدماتی داشته و کمتر پیش میاید که کسی‌ به شکل حرفه ای‌ با میزان اعتبار جوایز و مسابقات جهانی‌ آشنایی داشته باشد.بنابراین بهتر است پیش از آنکه در مورد افتخارات نوازندگان  ایرانی‌ یا خارجی‌  قضاوت کنیم با میزان اعتبار مسابقات جهانی‌ آشنا شده و  کیفیت آنها را از یکدیگر تشخیص دهیم.در قسمت‌های پیشین این مقاله به معرفی‌ ۷ عدد از معتبرترین مسابقات گیتار کلاسیک جهان پرداختیم.در بررسی میزان کیفیت و اعتبار این مسابقات عوامل مختلفی‌ در نظر گرفته شده از قبیل میزان قدمت،میزان جایزه،محل برگزاری مسابقه ،مراحل مسابقه،کیفیت برگزاری مسابقه اعتبار سازمان‌های تبلیغاتی و اسپانسر ها.این ۷ مسابقه عبارت بودند از
 
۱-مسابقهٔ بنیکاسیم یا فرانسیسکو تارگا  در اسپانیا ( قدیمیترین مسابقهٔ گیتار کلاسیک در دنیا که از جمله مهمترین جوایز آن می‌توان به ۱۲ هزار یورو جایزهٔ نقدی به علاوهٔ ضبط یک سی‌دی برای شرکت ضبط naxos اشاره نمود )

۲-گیتار فاوندیشن آف آمریکا ( ۷ هزار یورو جایزهٔ نقدی به همراه برگزاری نزدیک به ۵۰ کنسرت با منفعت مالی ۲۱ هزار دلار برای برندهٔ آن به اضافهٔ ضبط یک سی‌دی برای شرکت ضبط naxos )

لیست برندگان این مسابقه در دور‌ه های پیشین :

 http://www.guitarfoundation.org/drupal/competitions/pastwinners

۳-مسابقهٔ میشل پیتالوگا یا آلسندریا در ایتالیا ( دومین مسابقهٔ جهان از لحاظ قدمت محسوب میشود که دارای جوایز ارزشمندی از قبیل ۱۲ هزار یورو جایزهٔ نقدی و ضبط یک سی‌دی برای شرکت ضبط naxos می‌باشد )

۴-مسابقهٔ پارکنینگ در آمریکا :دارای بالاترین جایزهٔ نقدی در جهان به میزان ۳۰ هزار دلار برای نفر اول.

۵-الهمبرا در اسپانیا :دارای جایزه ای بالغ بر  حدود ۱۸ هزار یورو پاداش نقدی می‌باشد.

۶.کارل شیت در اتریش  : دارای جوایزی از قبیل ۷۵۰۰ یورو پاداش نقدی و همینطور اهدائ یک گیتار به قیمت ۷۵۰۰ یورو می‌باشد.این مسابقه هر ۴ سال یک با برگزار میشود.

۷-پرینگتام دلا گیتار در بلژیک : دارای جایزهٔ نقدی بالغ بر ۵ هزار یورو با ضبط یک سی‌دی از برندهٔ این مسابقه و همچنین اهدای مدال افتخار از طرف ملکه کشور بلژیک به نوازندهٔ برتر می‌باشد.این مسابقه هر ۲ سال یک بر برگزار میشود.

قابل ذکر است تا به امروز در تاریخ گیتار ایران هیچ کدام از نوازندگان ایرانی‌ موفق به کسب رتبهٔ نخست در هیچ کدام از این مسابقات نشده ا‌ند که با مراجعه به وب سایت رسمی تک تک این مسابقات و بررسی لیست برندگان آن این موضوع کاملا مشخص و واضح است .

در این قسمت به سراغ یکی‌ دیگر از مسابقات معتبر گیتار کلاسیک میرویم که همه ساله در کشور ونزوئلا و به منظور گرمیداشت و قدردانی از نوازندهٔ برجسته و پیشکسوت گیتار کلاسیک آلیریو دیاز برگزار میشود.این مسابقه در سال جاری طی ۳ مرحله برگزار خواهد شد.جایزه ای بالغ بر ده هزار یورو برای برندهٔ نخست این مسابقه تعین شده است.داوران این مسابقه را در سال    ۲۰۰۹ ۳ داور از کشور ونزوئلا و ۳ داور خارجی‌ به نام‌های برتا روخاس (Paraguay) ،جویر مرنو (Spain)  ،کارلوس ملینا (USA) تشکیل میدهند که همگی‌ از چهره‌های شناخته شدهٔ دنیای موسیقی هستند.از جمله نکات قابل توجه این مسابقه گنجاندن رپرتوار آهنگسازان نسل جوان کشور ونزوئلا در میان قطعات اجباری شرکت کنندگان می‌باشد که به نوبهٔ خود باعث گسترش و ترویج موسیقی و فرهنگ کشور ونزوئلا در سطح جهان خواهد شد. لازم به ذکر است نخستین دوره این مسابقه به سال ۱۹۷۴ میلادی برمیگردد و در میان فهرست داوران آن می‌توان چهره‌های مطرحی نظیر جان ویلیامز،آبل کرلوارو،جان دوارت و روبرتو آوسل را مشاهده نمود.علاقمندان برای اطلاعات بیشتر در مورد این مسابقه میتوانند به وب سایت زیر مراجعه نمایند :

http://www.aliriodiaz.org/c_bases_i.htm

منبع : سایت هنر و موسیقی

تهیه و گرداوری : میثم فرشباف