پشت سر هر خواننده موفقی، تنظیم کننده موفقی ایستاده است‏

درباره نوع تنظیم‌های آلبوم‌هایی که تا بدین روز به بازار پاپ آمده‌اند حتما در آینده بیشتر خواهیم خواند اما اگر ‏به بحث مقایسه تنظیم کننده‌ها و تنظیم‌هایی که در آلبوم‌های امسال شنیده شدند بپردازیم؛ متوجه خواهیم شد که ‏سیروان خسروی نقشی پررنگ و البته حضوری موفق داشته است. معیار این موفق بودن را هم بنا بر شنیده‌شدن و به‌روز بودن تنظیم‌ها می‌گذاریم. سیروان در اردیبهشت 88 آلبوم دوم خود را با عنوان ساعت 9 و تنظیم‌هایی از ‏خودش به بازار فرستاد. تنظیم‌هایی که مختص کارهای خودش است و نمونه دومی وجود ندارد.‏

سیروان دومین حضور خود در بازار امسال موسیقی پاپ را در آلبوم بهنام صفوی با عنوان «عشق من باش» به اثبات ‏رساند.5  تنظیم از 9 قطعه کار به سیروان سپرده شده بود که می‌توان گفت جزو تنظیم‌های خوب آلبوم ‏بودند. تنظیم‌هایی که به گفته سیروان خسروی مربوط به سال گذشته بودند. آلبوم «عشق من باش» در پایان بهار 1387 ‏بسته شد و پائیز 88 به بازار پاپ عرضه گردید. سیروان خود اعتقاد دارد که تنظیم‌هایی که بعد از تنظیم‌های اول ‏برای بهنام انجام داد بهتر از کار درآمده و گویی حق با اوست. تنظیم قطعه «تبریک» نمونه بارز این اعتقاد سیروان ‏است. قطعه‌ای که شنیدنی است و حتی کسانی که اسم تنظیم‌کننده را هم ندانند می‌دانند که این تنظیم‌ها از پس ‏کسی جز سیروان برنمی‌آید. روی کاور آلبوم هم می بینیم که نام سیروان به عنوان تنظیم کننده آمده است(با اینکه ‏‏4 تنظیم از خوده بهنام است) و این نکته‌ای ست که شاید کمتر به آن پرداخته شود.در آلبوم «بی تو تنهام» با صدای ‏امیر یگانه که در اواخر سال گذشته به بازار عرضه شده بود هم عکس و نام سیروان در کاور آلبوم به عنوان تنظیم ‏کننده آمده بود. ‏

سایه اسم سیروان خسروی این روزها کم‌کم دارد به عنوان استاندارد آلبوم موسیقی خود را نشان می‌دهد. شاید به ‏همین خاطر بود که رضا صادقی نخواست که در کاورهای سی‌دی‌های صوتی و تصویری‌اش نامی از سیروان بیاورد ‏تا مبادا نامش و تک آهنگ معروفش یعنی «وایسا دنیا» زیر سایه نام سیروان قرار گیرد. شاید خیلی تصور کنند که ‏بهنام صفوی، مهدی اسدی، امیر یگانه و... در زیر سایه اسم سیروان قرار دارند و حضورشان منوط به حضور سیروان در ‏آلبوم ها آهنگ‌هایشان است اما در دورانی که تنظیم به عنوان بازوی اصلی آلبوم موسیقی مطرح است قطعا نمی‌توان ‏از شخص تنظیم‌کننده گذشت. دنیا دیگر روی یک فکر جمعی یا کار جمعی پیش نمی‌رود و این اشخاص هستند که ‏مورد توجه هستند. آنها کارکتر جذاب در حیطه کارشان می‌شوند. سیروان خسروی از این حیث بی‌نصیب نیست. نام ‏او اگر در یک سایت دانلود موسیقی باشد (به عنوان تنظیم‌کننده یک آهنگ حتی با خواننده‌ای گمنام) خیلی‌ها روی ‏نام سیروان کلیک می کنند. آیا این امر اتفاقی ست؟  قطعا خیر...‏
سیروان راه پیشرفت و ستاره شدنش را آرام آرام از سالهای قبل شروع کرد و حالا زمانی‌ست که می‌توان کنار اسم ‏او همیشه یک مهر تایید زد. آهنگ‌هایی که او تنظیم می‌کند با هر خواننده‌ای که باشد مورد توجه است. شاید ترس ‏از در سایه قرار‌گرفتن از همین جا شکل بگیرد. خیلی ها دیگر بدون توجه به نام خواننده یا آهنگساز و ترانه‌سرا به ‏اسم تنظیم‌کننده توجه می‌کنند.‏

باید قبول کرد که تنظیم‌کننده دقیقا پشت سر خواننده ایستاده است. پشت سر بنیامین بهادری در آلبوم اولش نیما ‏وارسته ایستاده بود و در آلبوم دوم او پیام شمس اما بنیامین با هوشمندی خاص خود هیچ گاه زیر سایه اسم تنظیم ‏کنندگانش قرار نگرفت و نقش اصلی را خود بازی کرد و این نشان می‌دهد که او به مانند سیروان می‌خواهد همیشه ‏نقش اول باشد. سیروان و بنیامین هر دو سوپراستار موسیقی پاپ ایران هستند یا یک تفاوت. سیروان تنظیم‌کننده‌ای ‏ست که به خوانندگی روی آورده است و بنیامین هم آهنگسازی بود که به خوانندگی کشیده شد.‏
اسم‌ها در دنیای موسیقی مهم هستند. در آلبوم سهیل تهرانی که سال گذشته عرضه شد، این نام‌های بزرگ بودند ‏که مجموعه را بزرگ کردند. بنیامین بهادری، فرید احمدی، حمید عسگری و نیما وارسته.‏
‏
در آلبوم کما1 فقط حمید عسگری به شهرت نیافت بلکه میلاد ترابی هم سود بسیاری از آن آلبوم و تنظیم‌هایش ‏برد. داستانی که برای دیگر تنظیم‌کنندگان مانند بهروز صفاریان، الیاس شیرزاد و...نیز قبلا اتفاق افتاده است.‏

حالا خیلی‌ها روبه روی ویترین فروشگاه عرضه محصولات فرهنگی (والبته سایت‌های دانلود موسیقی!) در کنار اسم ‏خواننده به دنبال نام تنظیم کننده هستند. سایه‌ای که خیلی‌ها زیر آن نمی‌روند.‏

نويسنده : امید محمودزاده ابراهیمی